آخرین استفتاء از رهبرانقلاب درباره تبلیغ لباس توسط بانوان و آقایان

به گزارش فارس، کارگروه ساماندهی مد و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی طی روزهای اخیر درباره فعالیت کاری آقایان و بانوانی که در راستای ترویج پوشش‌های مناسب و مورد تأیید اسلامی فعالیت تبلیغاتی انجام می‌دهند، استفتائی از مقام معظم رهبری انجام داده است که متن پرسش و پاسخ به شرح زیر است:

شماره استفتاء: 412818  »

پیش از این نیز در استفتاء دیگری از مقام معظم رهبری درباره حکم خرید و فروش و نگهدارى مجلاّت لباس‌هاى زنانه که عکس زنان اجنبى در آنها وجود دارد و براى انتخاب لباس بکار می روند، نیز این گونه پاسخ داده شده است که «مجرّد وجود عکس‏هاى زنان اجنبى در این مجلاّت مانع جواز خرید و فروش و بهره ‏بردارى از آنها براى انتخاب لباس نیست مگر آنکه عکس‏ها، به گونه‏ اى باشد که موجب مفسده شود.»

رهبر معظم انقلاب در سخنرانی هایشان بارها صراحتاً به موضوعات مد لباس، طراحی لباس ملی، الگوسازی های ملی Ùˆ… پرداخته اند.

بخشی از بیانات ایشان در جمع جوانان همدان به این ترتیب است که «تقلید فرهنگى خطر خیلى بزرگى است، اما این حرف اشتباه نشود با این‌که بنده با مُد و تنوع و تحول در روشهاى زندگى مخالفم؛ نخیر، مُدگرایى و نوگرایى اگر افراطى نباشد، اگر روى چشم و همچشمىِ رقابتهاى کودکانه نباشد، عیبى ندارد.

لباس و رفتار و آرایش تغییر پیدا مى‌کند، مانعى هم ندارد؛ اما مواظب باشید قبله‌نماى این مُدگرایى به سمت اروپا نباشد؛ این بد است. اگر مدیست‌هاى اروپا و آمریکا در مجلاتى که مُدها را مطرح مى‌کنند، فلان‌طور لباس را براى مردان یا زنانِ خودشان ترسیم کردند، آیا ما باید این‌جا در همدان یا تهران یا در مشهد آن را تقلید کنیم؟ این بد است. خودتان طراحى کنید و خودتان بسازید.

بنده زمان ریاست‌جمهورى در شوراى عالى انقلاب فرهنگى قضیه‌ طرح لباس ملى را مطرح کردم و گفتم بیایید یک لباس ملى درست کنیم؛ بالاخره لباس ملى ما که این کت و شلوار نیست. البته من با کت و شلوار مخالف نیستم؛ خود من هم گاهى اوقات در ارتفاعات یا جاهاى دیگر ممکن است کاپشن هم بپوشم؛ ایرادى هم ندارد؛ اما بالاخره این لباس ملى ما نیست.

عربها لباس ملى خودشان را دارند، هندى‌ها لباس ملى خودشان را دارند، اندونزیایى‌ها لباس ملى خودشان را دارند، کشورهاى گوناگون شرقى لباسهاى ملى خودشان را دارند، آفریقایى‌ها لباسهاى ملى خودشان را دارند و در مجامع جهانى هر کس لباس ملى خود را دارد؛ افتخار هم مى‌کنند. ما در جایى رئیس‌جمهورى را دیدیم که لباس ملى‌اش عبارت بود از دامن! مرد بزرگ، دامن پوشیده بود! پاهاى او هم لخت بود! یک دامن تقریباً تا حدود زانو، و هیچ احساس حقارت هم نمى‌کرد. با افتخارِ تمام در آن جلسه شرکت مى‌کرد؛ مى‌آمد و مى‌رفت و مى‌نشست. این، لباس ملى اوست؛ ایرادى هم ندارد.

عربها با تفاخر، لباس ملى خودشان را مى‌پوشند – پیراهن بلند Ùˆ چفیه Ùˆ عقال – Ùˆ ممکن است به نظر من Ùˆ شما هیچ منطقى هم نداشته باشد؛ اما لباسِ آنهاست Ùˆ آن را دوست دارند. من Ùˆ شما Ú©Ù‡ ایرانى هستیم، لباسمان چیست؟ شما نمى‌دانید لباس ما چیست. البته من نمى‌گویم طرح این لباس حتماً باید برگردد به لباس پانصد سال قبل؛ ابداً. من مى‌گویم بنشینید براى خودتان یک لباس طراحى کنید. البته الان این را از شما نمى‌خواهم؛ این را من در شوراى عالى انقلاب فرهنگى مطرح کردم. آن روز ما یک بخش دولتى را مأمور کردیم Ùˆ گفتیم دنبال این کار بروید. یک کارِ مقدماتى هم کردند، اما آن را به جایى نرساندند؛ دوره‌ ریاست‌جمهورى ما هم تمام شد! من مى‌خواهم بگویم اگر شما موى سرتان را مى‌خواهید آرایش کنید، اگر مى‌خواهید لباس بپوشید، اگر مى‌خواهید سبک راه رفتن را تغییر دهید، بکنید؛ اما خودتان انجام دهید؛ از دیگران یاد نگیرید.»

مقام معظم رهبری 29 بهمن ماه 1390 نیز در جای دیگری درباره طراحی لباس های ملی فرموده اند: «ما طراح داریم، خیاط داریم، هنرمند داریم؛ بنشینند بر اساس همین سنتهاى گذشته، براى زنمان، براى مردمان، یک لباس درست کنند و آن را الگو قرار دهند؛ این کارها را مى‌شود کرد؛ منتها اگر شما امروز این کار را شروع کنید، بیست سال دیگر نتیجه خواهد داد.»