رشته های دانشگاه گناباد به ۲۰ رشته افزایش یافت

وی افزود: عنوان این رشته در دفترچه پذیرش سازمان سنجش قرار گرفته و پذیرش دانشجویان این رشته از ابتدای مهرماه سال۹۴ آغاز خواهد شد.

نجاری با عنوان اینکه منابع طبیعی گناباد از نظر اقلیمی و شرایط جغرافیایی در منطقه خشک و نیمه خشک با میانگین بارندگی کمتر از ۱۵۰ میلی‌متر واقع شده  و در کمربند طوفان های شن قرار گرفته است، افزود: از قدیم الایام از بابت خشکسالی و حرکت شن های روان خسارات شدیدی به زیرساخت‌های شهرستان‎های گناباد و همجوار وارد آمده است.

وی اضافه کرد: مدیریت اصولی منابع طبیعی موجود شهرستان گناباد به دلیل گستردگی زیاد اراضی بیابان و کویری این منطقه که حدود نصف وسعت شهرستان را شامل می شود یکی از حیاتی ترین اقدامات برای مقابله با پدیده بیابان زدایی و کاهش اثرات خشکسالی و جلوگیری از فرسایش بادی می باشد.

رییس دانشگاه گناباد در ادامه گفت: هدف از تشکیل دوره کارشناسی مهندسی مدیریت مناطق خشک و بیابانی، تربیت نیروی انسانی متخصص در امور مربوط به بیابان‎زدایی، بهره‎برداری اصولی از منابع موجود در شرایط خشک و بیابانی، جلوگیری از فرسایش خاک، تخریب سرزمین، بیابان‎زایی و مهاجرت بی¬رویه ساکنان این منطقه می باشد.

وی با بیا ن اینکه وجود رشته مدیریت مناطق خشک و بیابانی و ارتباط نزدیک این علم در حل معضلات و مشکلات شهرستان از جمله نکته مثبتی است که می توان در ایجاد رشته یاد شده ذکر کرد، افزود:  با توجه به اینکه حدود نصف وسعت شهرستان را اراضی بیابان و کویری به خود اختصاص داده است لازم است افرادی تربیت شوند که با استفاده از دانش و تجربیات خود بتوانند از امکانات خاص این منطقه به بهترین شکل استفاده کرده و با برنامه¬ریزی برای ایجاد و احیاء پوشش گیاهی مناسب در منطقه، از رشد شرایط نامناسب اکولوژیکی جلوگیری کنند.

نجاری با عنوان اینکه انتظار است که دانش‎آموختگان این رشته قادر باشند، زمینه ایجاد کار و تولید را در این منطقه خشک فراهم سازند، افزود: با توجه به اینکه رشته مذکور در حل معضلات، مشکلات و محدودیت های منطقه دارای توانمندی قابل توجهی می باشد، کارشناسان ضرورت تأسیس و راه‎اندازی  این رشته در دانشگاه گناباد را پیشنهاد کرده‎اند.

نجاری افزود:  همکنون دانشجویان این دانشگاه در رشته‎های آمار و کاربردها، ریاضیات و کاربردها، شیمی کاربردی، مهندسی تولیدات گیاهی( گیاهان داروئی و معطر)، مهندسی برق(قدرت)، مهندسی کامپیوتر(نرم افزار)، مهندسی کامپیوتر(فناوری اطلاعات)، مهندسی عمران، مهندسی معدن، مهندسی مکانیک(طراحی جامدات)، مهندسی مواد(سرامیک)، مهندسی شیمی، مهندسی صنایع، زمین شناسی، مدیریت صنعتی، زبان و ادبیات انگلیسی و حقوق در مقطع کارشناسی مشغول به تحصیل می باشد.

وی خاطر نشان کرد: از ابتدای مهرماه ۱۳۹۴ با افزایش رشته باستان‎شناسی، آموزش زبان انگلیسی و مدیریت مناطق خشک و بیابانی ، تعداد رشته‎های تحصیلی دانشگاه گناباد از ۱۷ رشته فعلی به ۲۰ رشته افزایش می یابد.

گفتنی است مجتمع آموزش عالی گناباد از بهمن ماه ۱۳۹۰ ،  با پذیرش دانشجو در رشته مهندسی کامپیوتر آغاز بکار کرده است و همکنون با ۱۷ رشته تحصیلی با بیش از ۱۷۰۰ دانشجو فعال می باشد.

مهندسی منابع طبیعی- مدیریت مناطق خشک و بیابانی

هدف از تشکیل دوره کارشناسی مهندسی مدیریت مناطق خشک و بیابانی، تربیت نیروی انسانی متخصص در امور مربوط به بیابان زدایی، بهره برداری اصولی از منابع موجود در شرایط خشک و بیابانی، جلوگیری از فرسایش خاک، تخریب سرزمین، بیابان زایی و مهاجرت بی رویه ساکنان مناطق خشک و نیمه خشک است. با توجه به اینکه هفتاد درصد سطح کشور ایران را مناطق خشک و نیمه خشک به خود اختصاص داده است لازم است افرادی تربیت شوند که با استفاده از دانش و تجربیات خود بتوانند از امکانات خاص این مناطق به بهترین شکل استفاده نمایند و با برنامه ریزی برای ایجاد و احیاء پوشش گیاهی مناسب در منطقه، از رشد شرایط نامناسب اکولوژیکی جلوگیری نمایند و قادر باشند، زمینه ایجاد کار و تولید را در مناطق خشک فراهم سازند. هر چند سال هاست که این رشته تحصیلی در مقطع کارشناسی‌ارشد برخی از دانشگاه های کشور تدریس می شود ولی این رشته در مقطع کارشناسی نسبتا نوپا و تازه تاسیس است. دانش آموختگان این رشته با کسب آموزش های لازم و همچنین تجربه قادر خواهند بود در ادارات منابع طبیعی شهرستان ها، وزارت جهاد کشاورزی، سازمان جنگل ها مراتع و آبخیزداری، شرکت های مهندسین مشاور و سازمان های بین المللی نظیر UNDP و UNEP مشغول به فعالیت شوند.مدیریت مناطق خشک و بیابانی:
بیابانزایی ناشی از دو دسته عوامل طبیعی و انسانی میباشد لذا کنترل و مدیریت مناسب در این زمینه میتواند به توسعه و زندگی پایدار در مناطق بیابانی کمک قابل توجهی نموده و نقش مهمی در بهبود زندگی برای ساکنین مناطق بیابانی داشته باشد. در سالهای اخیر به علت فرسایش بادی و وجود ریزگردها در سطح وسیعی از کشور، اهمیت توجه به پدیده بیابانزایی و مدیریت مناطق خشک و بیابانی را دو چندان نموده است. به همین دلیل، این رشته از جایگاه ویژه ای در جهان و در میان سایر علوم برخوردار است و لذا دانشگاهها در جهت گسترش این رشته تلاش بسیاری نموده اند با توجه به این که بیش از دو سوم سطح کشور در مناطق خشک و بیابانی واقع شده است پتانسیل قابل توجهی در زمینه پرورش نیروهای فنی در زمینه مهار بیابانزایی و همزیستی با کویر وجود دارد. دروس تخصصی گرایش مدیریت مناطق خشک و بیابانی

خاکهای مناطق خشک و بیابانی، درختان و درختچه های مناطق خشک و بیابانی، پارکها و فضای سبز در مناطق خشک و بیابانی، فرسایش آبی و کنترل آن، ژئومورفولوژی بیابان، احیاء بیولوژیک در مناطق خشک و بیابانی، مرتعداری در مناطق خشک و بیابانی، اصول کشاورزی در مناطق خشک و بیابانی، جمع آوری و صرفه جویی آب در مناطق خشک و بیابانی، فرسایش بادی و کنترل آن، دامداری در مناطق خشک و بیابانی، بیابان شناسی ایران و جهان، انرژی های نو، شناخت قابلیت ها و محدودیت های بیابان، اصول کنترل و همزیستی با بیابان، طبقه بندی و ارزیابی بیابان.موقعیت شغلی در ایران

در این حوزه، نهادهایی مانند مرکز تحقیقات کویری و بیابانی ایران وابسته به دانشگاه تهران، مؤسسه جغرافیای دانشگاه تهران، پژوهشکده ی نفت، سازمان مدیریت و برنامه ریزی و بسیاری از مراکز آموزش عالی مرتبط در سراسر کشور فعال بوده و طرح هایی که اغلب در قالب پایان نامه های دانشجویی مقطع کارشناسی ارشد و دکترا است، به اجرا درآورده اند. هر چند سال هاست که این رشته تحصیلی در مقطع کارشناسی‌ارشد برخی از دانشگاه های کشور تدریس می‎شود ولی این رشته در مقطع کارشناسی نسبتا نوپا و تازه تاسیس است. فارغ‌التحصیل توانمند این رشته، فرصت‌های شغلی مناسبی در نهاد های مذکور و شرکت‌های دولتی، خصوصی و نیمه‌خصوصی مرتبط با وزارت نیرو، وزارت جهاد کشاورزی، سازمان توسعه و برنامه‌ریزی، اداره های منابع طبیعی(بخش بیابان)، شهرداری‌ها، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان جنگل‌ها  و مراتع، شرکت‌های مهندسی مشاوره منابع طبیعی و سازمان¬های بین المللی نظیر UNDP و UNEP دارند. جایگاه رشته در سند “چشم انداز ایران۱۴۰۴:
برنامه کلان و جامع راهبردی بخش بیابان برای یک افق ۲۰ ساله در راستای تحقق اهداف بلند سند “چشم انداز ایران۱۴۰۴″ تبیین و ارایه شده است. راهبرد کلان اجرایی در بخش بیابان عبارتند از:
–    اولویت بخشی به اقدامات بازدارنده و کنترلی در فرآیند بیابان زایی و مدیریت بهینه بهره برداری
–    تقویت پوشش گیاهی و بهبود شرایط زیست محیطی در مناطق بیابانی
–    پهنه بندی، نظارت، پایش و ارزیابی بیابا نزایی
–    استفاده از ظرفیت ها و مزیت های نسبی مناطق بیابانی به منظور بهبود معیشت جوامع محلی متاثر از خشکسالی و تخریب سرزمین
–    آموزش و ارتقاء آگاهی عمومی و جلب مشارکت مردمی و حمایت کلیه ذیفعان
–    تقویت ساختار سازمانی صف و ستاد و سازما ن های مردم نهاد در اجرای مأموریت ها.