ترویج علوم انسانی مبتنی بر مکتب اهل بیت، نیازمند سرمایه گذاری از سوی واقفین است

به گزارش گنابادتایمز و به نقل از ندای گناباد؛ حجت الاسلام رضا مدنی در خصوص وقف گفت: وقف نوعی اعتماد و توکلی است که واقف به خداوند می کند و بخشی از اموال خود را به  خدا می سپارد تا خداوند در آینده با تدبیری که انجام خواهد داد اموال او را در مسیری که شخص واقف داشته و نتوانسته در زندگی دنیوی تحقق ببخشد، تحقق ببخشد.

وی اظهار کرد: بر همین اساس وقف دارای آثار بسیار مثبتی در جامعه است، چراکه با سرمایه گذاری واقف، انسان هایی می تواند با تکیه بر این سرمایه، اهداف متعالی دین اسلام را پیگیری و ادامه دهند.

حجت الاسلام مدنی با بیان اینکه اصل وقف با عناوین کلی در اسلام و قرآن کریم مورد توجه قرار گرفته است، خاطرنشان کرد: با بررسی زندگی اهل بیت و انجام وقف توسط آن بزرگان به جایگاه ویژه وقف در مکتب اهل بیت پی می بریم، هرچند جایگاه وقف در اسلام مورد تایید است اما در صورت نادیده گرفتن آموزه های اسلام، وقف باز هم امر پسندیده ای در جامعه می باشد.

وی افزود: وقف به معنای حبس مال و رها کردن منفعت آن برای نیت مقدس است و این یک اقدام انسانی است و عقل انسان برای این کار پسندیده کافی است.

مدیر حوزه علمیه امام رضا (ع) گناباد با اشاره به اینکه نیازهای جامعه برای خیرین به منظور وقف به درستی تبیین نمی شود، اذعان کرد: امروز موضوع بیان و تببین نیازهای مهم جامعه ضروری است که باید توسط فرهیختگان و روحانیون انجام شود چراکه عدم تبیین نیازهای ضروری جامعه برای خیرین سبب شده موقوفات در مسیر واقعی خود قرار نگیرند و مانعی برای توسعه وقف و ورود افراد جدیدی برای وقف شده است.

حجت الاسلام مدنی مهمترین نیاز کنونی جامعه را ترویج علوم انسانی برشمرد و اظهار داشت: امروز ترویج علوم انسانی مبتنی بر مکتب اهل بیت، نیازمند سرمایه گذاری از سوی خیرین و واقفین است و دولت ها به دلایل مختلف – از جمله عدم بازدهی محسوس برای دولت ها- از سرمایه گذاری در این عرصه پرهیز می کنند.

وی افزود: سرمایه گذاری و وقف کردن در عرصه علوم انسانی و با هدف توسعه علوم انسانی باید به زیبایی تبیین شود چراکه اصلاح جامعه و رشد و ترقی جامعه در پرتو رشد و توسعه علوم انسانی است.

مدیر حوزه علمیه امام رضا (ع) گناباد، حوزه های علمیه را متخصص آموزش علوم انسانی برآمده از قرآن و مکتب اهل بیت برشمرد و اذعان کرد: رسالت اصلی حوزه های علمیه بنا بر فرمایش مقام معظم رهبری، تولید علم در عرصه علوم انسانی و علوم مرتبط با قرآن، اهل بیت و سنت می باشد.

حجت الاسلام مدنی به عدم تبیین وظیفه اصلی حوزه های علمیه در سطح جامعه اشاره و خاطرنشان کرد: اکثر مردم بویژه خیرین و واقفین مهمترین وظیفه حوزه ها را تبلیغ به معنای عام آن یعنی سخنرانی، روضه خواندن و مداحی کردن قلمداد می کنند درحالیکه حوزه مکلف به تولید علوم انسانی جامعه است.

وی افزود: بر همین اساس مردم سرمایه گذاری ها و وقف های خود را در حوزه های علمیه از طریق احداث مساجد و حسینیه ها با این نگاه که وظیفه اصلی حوزه تبلیغ است، انجام می دهند.

مدیر حوزه علمیه امام رضا (ع) گناباد، آسیب های جامعه در حوزه فرهنگی را به علت عدم رشد و ترقی علوم انسانی دانست و گفت: حوزویان و هنرمندان برای تبیین وظیفه اصلی حوزه های علمیه به مردم ماموریتی سنگین برعهده دارند و این تبیین درست و صحیح سبب می شود حوزویان وظیفه خود را بشناسند و سرمایه ها نیز به سمت توریج علوم انسانی توسط حوزه های علمیه سوق داده شود.

حجت الاسلام مدنی ادامه داد: تبیین درست وظیفه اصلی حوزه های علمیه، تبدیل به نیاز از سوی جامعه می شود و در این زمان حوزه های علمیه مشکلات خود را برای رسیدن به این نیاز مردم بیان می کند و در این تعامل با کمک خیرین و واقفین این موانع برطرف می شود و با سرمایه گذاری انجام شده شاهد تحولی در پیشبرد علوم انسانی و تغییر فرهنگ جامعه و حرکت به سمت اهداف متعالی اسلام خواهیم بود.

وی درخصوص منابع درآمدی حوزه های علمیه گفت: با دلایل مستند فقهی و تاکیدات مقام معظم رهبری، حوزه های علمیه باید مبتنی بر سرمایه های مردمی باشند چراکه نگهبان و ناظرین دولت های اسلامی و دینی نباید نان خور حکومت ها باشند و نباید فضای ملاحظه کاری به حوزه های علمیه ورود پیدا می کند.

مدیر حوزه علمیه امام رضا (ع) با بیان اینکه میزان موقوفات با افزایش سرمایه مردم افزایش چشم گیری نداشته است، تصریح کرد: اگرچه موقوفات موردی فراوان داریم ولی وقتی نگاه می کنیم به چه میزان در این ۵۰ سال اخیر تولید ثروت شده و تحول بزرگی بر معیشت مردم حاصل شده است، به نسبت این افزایش ثروت، موقوفات از لحاظ کیفی اندک هستند.

حجت الاسلام مدنی در خصوص موقوفات حوزه های علمیه گناباد گفت: متاسفانه از ۸۰ سال گذشته و اواخر دوران قاجاریه و اویل دوران پهلوی وقفی به حوزه های علمیه گناباد انجام نشده است.

وی افزود: قبل از دوران پهلوی، تعلیم و آموزش انحصاراً توسط حوزه های علمیه انجام می شد اما از اوایل دوران پهلوی با ساخت مدارس، آموزش از انحصار حوزه های علمیه گرفته شد و آموزش در مسیر تخصیص شدن حرکت نمود.