شايد اين خاك ها كه به چشم ما مي رود مارا بيدار كند !

به گزارش گنابادتایمز توجه جدی به امر درختکاری مقوله ایست که متاسفانه خلاصه شده است به روز درختکاری! امری که باید بیشتر بدان توجه کرد و آن را از محصور شدن در قاب تقویم رها کرد.

در همین خصوص یکی از شهروندان گنابادی یادداشتی را در این خصوص منتشر کرده است که با توجه به اهمیت موضوع بدان پرداخته می شود :

خوب است كه آسمان نظرش فرق مي كند… باران خاك، گناباد را پوشانده است!

خوب است كه اين خاك ها به چشممان برود، خوب است كه خاك  تلخ بي خيال،  حياط هاي شسته،فرش هاي نو و وسايل تميزمان را كثيف كند، خوب است كه از اين خواب سنگين بپريم وقتي غبار همه ي رنگ ها را شسته است ! خوب است كه در وپنجره و ماشين وشهر درد ريه بگيرد ! خوب است كه آب ها به سرفه بيفتند،اداره هواشناسي اطلاعيه بدهد،آب وفاضلاب پيامك بزندوچند جلسه تشكيل شودوما خوش بين باشيم كه ازاين جلسه ها چيزي بيرون مي آيد.

خوب است چون شايد تصادفا يادمان بيفتد كه عده اي چه مرارتي كشيدند تا در درياي شن وخاك بوته از بوته،نهال از نهال،ودرخت از درخت برويد.شايد اين غباري كه چشم و دهانمان را بسته گوشمان را باز كند.

شايد تامل كنيم كه چطور توانسته ايم به اين  خوبي ميراثي كه محصول رنج ومشقت دست هاي زمخت وخسته Ùˆ شريف گذشتگان بوده را به تباهي مطلق بكشيم…ما توانايي هاي شگفتي داريم!

شايد تصميم گيران  كلان به فكر بيفتند كه پاسداشت منابع طبيعي فقط با برگزاري آيين روز درختكاري در تقويم ها ممكن نمي شود ونمي توان مراتع وجنگل هاي رو به انقراض يك شهر خشك بادخيز را با بودجه ي 30 ميليون توماني در سال،حفاظت كرد ،احيا كرد،توسعه داد وبراي گرايش نهادينه شده ي فرهنگي در اين عرصه برنامه ريزي داشت.

شايد وقتش رسيده باشد كه به روي خودمان بياوريم چند سالي هست فراواني غير متعارف گردوغبار وخاك ونوسانات جوي  را در شهرعزيز گناباد حس مي كنيم.

شايد دلسوزان عمران ،فرهنگ،بهداشت،اقتصاد،اخلاق،عزت،آباداني شهر،فرهيختگان واساتيد همه چيزدان همه جا حاضر دريابند كه نابودي تدريجي پوشش گياهي ومنابع طبيعي با زندگي روزمره،با معيشت،با فرهنگ،با كشاورزي ودامداري،با مهاجرت ومولفه هاي بسيار ديگر نسبت مستقيم يا با واسطه دارد.

شايد مسئولان ارشد تصميم بگيرند كمي هم از انرژي وتواني را كه مصروف پروژه هاي عظيم الجثه نامريي با آثار وعوايد تبليغاتي مشهود مي كنند براي بهبود شرايط زيست محيطي كه البته آثار بلندمدت دارد صرف كنند.

شايد اين خاك ها كه به چشم ما مي رود مارا بيدار كند.من وتو را دوست عزيز!

همه ي مارا كه براي اين حرف ها وقت نداريم وبراي اين فكرها فرصت نمي كنيم.

ما كه يك گياه به اين طبيعت غمگين اضافه نكرديم و افت آب وحزن طبيعت و مرگ درختان به ما مربوط نمي شد!

شايد ازاين باران خاك، گل هاي پشيماني برويد.