ما از آرامش این مردم مقداری سوءاستفاده کرده ایم !

به گزارش گنابادتایمز، سایت روستای بیلند گفتگویی را با جناب آقای سید محمد موسوی، مدیرعامل خانه صنعتکاران ایران انجام داده است که حاوی مطالب قابل تاملی در خصوص گناباد است.بدیهی است هر چند نظرات ارائه شده توسط ایشان الزاما مورد تائید گنابادتایمز نیست اما در راستای تضارب آرا و ایجاد گفتمان پیشرفت و آبادانی شهرمان گناباد توجه مخاطبین را به دیدگاه های ایشان جلب می نمائیم :

زندگی نامه :

من سید محمد موسوی هستم متولد سال 1353 و در بیلند متولد شدم، ودر آغاز جوانی به دنبال دروس حوزوی رفته و تا چندین سطح فرا گرفتم، بعد از آن و پس از اتمام دوره ای از تحصیلات به توصیه مرحوم علامه بهلول یعنی تقریبا در سال های 75 و یا 76 بود که ایشان ما را به کارهای جهادی تشویق کردند که بتوان از آن طریق نانی برای عده ای از مردم درآورد که ما هم با لبیک به فرمایشات ایشان اقداماتی در لرستان، خرم آباد انجام دادیم و سر آخر هم خانه صنعتکاران ایران را راه اندازی کردیم که بنده با رای هیئت مدیره 5 سال مدیرعامل این سازمان بودم که پس از یک وقفه ی کوتاه، دوباره دوستان، ما را به عنوان مدیرعامل خانه صنعتکاران ایران برگزیدند و ما هم اکنون در خدمت شما هستیم.

و اما گناباد . . .

گناباد دارای پتانسیل های ویژه است و امکانات بالقوه ای دارد که باید آن ها را بالفعل کرد.یکی از امکانات بالقوه ی گناباد مردمان فهیم و کم توقع آن است.من تقریبا با تمامی نقاط کشور در ارتباطم و برخورد دارم، سطح توقعات و برخورد ها را می دانم. من زمانی که در مجلس شورای اسلامی جهت انجام برخی از کارهای سازمان حضور پیدا می کنم، نمایندگان دیگر شهرها را می بینم که مردم به سمت آن ها هجوم آورده اند و خواستار برطرف کردن مشکلاتشان هستند، و اینقدر مردمان دیگر با نماینده های شهرشان نامه نگاری می کنند و پیگیری می کنند که آخر شب نماینده کلافه شده است و به خانه اش رفته.اما مردم شهرستان ما مطالبه گر نیستند.من زمانی یکی از نمایندگان وقت گناباد را دیدم به او گفتم فلانی چه زمانی در حوزه انتخابیه هستی که ما آن جا همدیگر را ببینیم، گفت من در سال یک یا دو مرتبه بیشتر به گناباد نمی روم، و این خیلی روحیه بدی است، نماینده وظیفه اش این است که کریدر ارتباطی با مردم باشد و در کل من فکر می کنم که کم توقع بودن ما نیز یکی از ضعف های جدی شهرستان است.

ضعفی که بدان اشاره کردم در انتخابات شورای شهر و نمایندگی مجلس هم خود را به شدت نشان داده است.یعنی آن چیزی که باید در شوراهای شهر و انتخابات نمایندگی مجلس به آن توجه کرد وجود ندارد.یعنی متاسفانه آن افراد توانمند و مستعدی که باید بر کرسی های شورای شهر و نمایندگی مجلس بنشینند، جلوس نمی کنند.

امروز آن دسته از گنابادی هایی که در هر سیستمی، وزارتخانه ای و یا هر ساختار آموزشی و یا علمی در حال خدمت هستند، الگو هستند، کرامت اخلاقی گنابادی ها زبان زد خاص و عام است، نوع برخورد آن ها و مهمان نوازیشان یک سنت حسنه است، اما در قبال این همه خوبی، من فکر می کنم ما  (مسئولین) از آرامش این مردم مقداری سوءاستفاده کرده ایم.

من فکر می کنم چون ما دیده ایم که مردم کم توقع هستند، ما هم عادت کرده ایم که کم توقع باشیم.منظور از ما همه مسئولین هستیم، حال من مسئولیتی در گناباد ندارم، اما یک مسئولیتی دارم که به عنوان شهروند گنابادی هستم و این را وظیفه خود می دانم که اگر از من بر می آید برای بیلند و یا گناباد کاری کنم و یا اعتباری بگیرم، خب بروم و بگیرم، اگر از من بر می آید که دانشگاهی در گناباد راه اندازی کنم، خب راه اندازی کنم، اگر از من بر می آید که لوله گاز را شش ماه زودتر به گناباد متصل کنند، خب فشار بیاورم از بالا که زودتر این کار انجام شود، اگر از من بر می آید خط آهن را طوری پیگیری کنم که هم به گناباد خدمات دهی کند و هم بجستان، خب انجام دهم.

این چه کار خصمانه ای بود که راه آهن از گناباد رفت و طوری مهندسی نشد که هم به گناباد خط بدهد و هم به بجستان، الان عملا نه خط آهن می توان گفت که در بجستان است و نه در گناباد و از هر دو مسیر پرت افتاده است.خط مهندسیه اولیه طوری طراحی شده بود که هم گناباد را در بر بگیرد و هم بجستان را.من فکر می کنم پیگیری این کار با نماینده بوده است.پس نماینده به چه دردی می خورد.

ببینید ما کار مهندسی بلد نیستیم و در این داستان نیز ما کار تخصصی بلد نبودیم، چون کار تخصصی بلد نبودیم همدگیر را مقصر کردیم، در حالی که هیچ کس مقصر نبود، نه مدنی و نه مهدیزاده، بحث این است که کار را بدون علم انجام می دهیم، و یا بحث فرودگاه گناباد، ما اگر بیاییم شرق را به مرکز و مرکز را به جنوب و شمال متصل کنیم، بهترین مسیر میانی، گناباد می شود.از یک طرف میانی است به این دلیل که لب مرز نیست، یعنی نمی توان گفت که به هر طریق خطرات مختلفی وجود دارد.از طرف دیگر ما نزدیک به آخرین نقطه شرقی هستیم، به دلیل اینکه هم سیستان و بلوچستان را در ید خود داریم و هم خراسان را و هم مرز های شوروی و افغانستان و پاکستان را.پس بنابراین یک پتانسیل بزرگی است که به حال خود رها شده است.

دغدغه ها :

ما بایستی شبکه شهرستانی خود را فعال کنیم، صدا Ùˆ سیما را باید مجاب کرد Ú©Ù‡ با ایجاد شبکه شهرستانی ما موافقت به عمل آورد سپس از این سو Ù…ÛŒ توان روحیه مطالبه گری را در مردم ایجاد کرد، آن وقت است Ú©Ù‡ فرماندار Ùˆ یا نماینده دست به کار Ù…ÛŒ شوند Ùˆ باید پدر مسئولینی Ú©Ù‡ کار نمی کنند را درآورد، ضرب المثلی هست Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ گوید “یا Ù…Ú©Ù† با فیلبانان دوستی، یا بساز یک خانه در خورد فیل” من اگر تصمیم Ù…ÛŒ گیرم فرماندار بشوم، ابتدا باید خود را برای خدمت آماده کنم، Ùˆ یا اگر تصمیم Ù…ÛŒ گیرم Ú©Ù‡ نماینده شوم اول بایستی خودم را برای خدمت آماده کنم، بعد بیایم مسئولیتی را برعهده بگیرم.

الان در کیش و یا لار و یا لامرد شبکه های شهرستانی ایجاد شده، هم اکنون بسیاری از شهرستان ها به این سمت می روند، آن هم با بهانه نزدیکی و همسایگی با کشور های اطراف، خب ما هم چنین ظرفیتی را داریم و چه چیز ما از این ها کمتر داریم؟

اگر یک فلکه در گناباد نمی توانیم درست کنیم و یک میلیون کسر می آوریم این از بی عرضگی مسئولین منطقه ایست.حق جوانان گنابادی تحول است، جوانان تحول گرا هستند، دیگر دوران مدرنیته است و از سنت گرایی گذشته، حق جوانان این است که اگر یک نقطه ای را داشتند که تا به امروز جذابیت فراوانی داشته، اما منفعل بوده است از حالت انفعال خارج کنند و آن را بالفعل تبدیل کنند.امروزه همه چیز صنعتی شده و می بایستی حرکت در گناباد هم صنعتی شود.

من بحران جدی که در گناباد احساس می کنم در خصوص آب های زیرزمینی است.مردم در حال بیرون کشیدن آب های زیرزمینی هستند، چون آبیاری قطره ای و مدل های نوین آبیاری را ما به مردم نیاموخته ایم، آب های زیرزمینی بخکشد، بارانی هم در گناباد در کار نخواهد بود، چون ابر ها توان بارور شدن را ندارند.یکی از لایه های نگه دارنده زمین آب است، زمانی که فضایی را که آب در زیر زمین اشغال کرده، خالی شود، لایه های زمین در هم فرو میرود و خندق هایی در زیر زمین به وجود می آید که عملا دیگر قابل کشت برای کشاورزی و پرورش دیگر محصولات کشاورزی نیست و از آن سو رابطه ای بین بارور کردن ابرها جهت باریدن و آب های زیر سطحی هست که اگر آب های زیر زمینی بخشکد، ابرها بر آسمان گناباد خواهند آمد، اما توان باریدن را نخواهند داشت.

خداوند دو چیز را در کنار هم قرار داده است، یکی تدین است و یکی تخصص است که خدا را شکر مردم گناباد قریب به اتفاشان از این نعمت برخوردار هستند، اما آن را در خصوص نمایندگانی که انتخاب می کنند، جز اولویت های اصلی به کار نمی برند.دو موقعیت از آن مردم است برای انتخاب نمایندگانشان، یکی مجلس شورای اسلامی است و دیگری شورای اسلامی شهر و روستا.

در این دو حوزه سوال من این است که چقدر تخصصی عمل کرده ایم؟آیا کسی که کرسی شورا را به دست آورده واقعا در صنعت و جاده و ساخت و ساز تخصص دارد و مومن است؟هم مومن باشد و هم این مسائل را درک کند.ولی متاسفانه ما در این بخش توجه نمیکنیم و برای همین است که عقب می افتیم .

واقعا گناباد این چهارچوب را دارد که اگر ما فرمانداری مرکزی به آن بدهیم تمام پتانسیل موجود را دارد.مولفه های فرمانداری مرکزی را ما چه از جهت جمعیتی، چه از جهت اقتصادی و چه از جهت نزدیکی به مراکز استان ها داریم، از جهت مولفه هایی که می بایست داشته باشد را ما همه دارا هستیم.

درست است که ما در گناباد چاه نفت نداریم، ولی یکی مهم تر از آن داریم بنام زعفران، ولی خب متاسفانه به زعفران اهمیت داده نشده است، چرا زعفران را ما به نرخ جهانی نمی فروشیم؟ چون که هنوز به توانایی آن نرسیده ایم.چرا از لیسانس های معتبر دنیا برای زعفران برخوردار نیستیم؟این ها یک فرد خاصی را می طلبد که بیاید و به این ها سروسامان بدهد.مسئولین باید خاص تر به این موضوعات توجه کنند.