شبکه ­سازی لیبرال­ ها این بار در قالب انجمن علوم سیاسی ایران

آن چه می خوانید مطلبی است از یکی از اساتید علوم سیاسی که جهت تنویر افکار عمومی برای آی پرسارسال شده است :

چند روز قبل طی تماس تلفنی یکی از همکاران متوجه برگزاری اولین جلسه ­ی انجمن علوم سیاسی در استان های سه گانه ­ی خراسان در دانشگاه فردوسی مشهد شدم. لذا از آن جهت که دانش ­آموخته این رشته بودم و چند واحدی را در یکی از دانشگاه­ های استان تدریس می کردم؛ برای روزآمد نمودن دانش خود در همایش شرکت کردم. از بدو ورود به سالن همایش در دانشگاه اقتصاد و علوم اداری همان گونه که از قبل پیش ­بینی آنرا می­کردم با ادبیاتی مواجه شدم که به نام حفظ استقلال انجمن از حاکمیت و قدرت سیاسی به دنبال دوری از گفتمان رهبری و انقلاب بود. در این نگاه، که سالهاست به عنوان نگاه قالب در عرصه ­ی آکادمیک علوم سیاسی این سامان به مانند وبا به جان این دانش افتاده است رهیافت های بومی و دینی به مقوله­ی دانش سیاسی به نام حاکمیتی بودن و آنچه که دستوری خوانده می شود به کناری نهاده می­شود و دغدغه ­های شبه روشنفکری و وارداتی التقاطی در کانون توجه فرار می­گیرد

     شوربختانه از ساعت 9 صبح تا حدود 5 عصر حتی کلمه­ای از رهبری نه در کلام مهمان تهرانی و نه در میزبانان مشهدی در حوزه ­ی علوم انسانی، اسلامی شدن دانشگاه­ ها و بومی ­سازی سرفصل­های آموزشی علوم سیاسی نتنها منعکس نگردید، بلکه برخی از سخنرانان با مطرح کردن برخی مباحث چون انعکاس مطالبات فمینیستی و حمایت از نگاه غرب در مقوله ­ی مناقشه ­ی هسته ای و آنچه که پایان اسطوره ­سازی در بحث هسته ­ای خوانده شد عمق وادادگی و استحاله خود را به اثبات رساندند.

    اگرچه معدودی از سخنرانان ضمن ارائه مطالب راهگشا و مفید به تبیین برخی مباحث مفید اقدام کردند اما در نگاهی کلی تمام آنچه که در این به اصطلاح همایش مشهود بود سخنان شبه روشنفکری لیبرالیستی، حمایت دستوری از آیت الله هاشمی رفسنجانی، حمله به دولت نهم و دهم، تقدیر از فضای باز سیاسی دولت آقای خاتمی و حمایت از توافق­نامه ژنو و اقدامات دولت دکتر روحانی بود.

    طی برخی از شنیده ­ها مدعیان نگاه مستقلانه در انجمن سیاسی ایران با مکانیزم معیوب و سیاسی خود در انتخابات انجمن در استان های مختلف به دنبال سپردن مجموعه ­های استانی خود به افراد افراطی، تندرو و فعال در فتنه­ی 88 هستند. جالب آنکه در این بین برای جلوگیری از برخی انتقادها برخی پست­های حاشیه­ ای را به افراد میانه­ رو و غیرارزشی می­سپارند.

   از منظر گردانندگان انجمن علوم سیاسی ایران از آنجا که شبکه ­سازی گروه­های ذینفع را در عرصه های مختلف حول یک موضوع گرد می آورند میزان نفوذ و تاثیرگذاری انها بر اجتماع بیشتر از یک سازمان غیردولتی منفرد خواهد بود. به نظر می آید که منطق شبکه ای عزمی اجتماعی فراهم می آورد و می توانند منابع حیاتی تغییر و تحول در جامعه باشند. شبکه نوعی همگرایی در عین پذیرش تفاوت موجود اعضای شبکه است.

    اگر از هزینه بلیط و اسکان و دیگر هزینه ­های این گونه همایش ­ها بگذریم به نظر می­رسد که در هفت ماه اخیر با حاکمیت جریان کارگزان و اصلاح ­طلبان تندرو در رأس وزارت علوم شاهد شبکه ­سازی لیبرالیستی در قالب انجمن ­های علمی برای عمق بخشی نگاه غرب گرایانه در محافل آکادمیک و دانشگاهی کشور هستیم. در این راستا با عنایت به حاکمیت نگاه لیبرال و غیر بومی در میان اکثریت اساتید رشته ­ی علوم سیاسی کشور و حضور افرادی چون علی ربیعی، سجادی و سریع القلم در انجمن علوم سیاسی ایران که این روزها شاهد ورودشان به دولت یازدهم هستیم نشان دهنده ­ی برنامه ­ریزی و سامان برخی محافل برای سوء استفاده از انجمن ­های دانشجویی و علمی در جهت اهداف سیاسی و باندی در سالهای آینده را دارد.